Uzasadnienie
Skarżąca – K. M. K. spółka jawna w W. złożyła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] maja 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. We wniosku o wydanie interpretacji Skarżąca wyraziła pogląd, że dokonywany przez nią na własną rzecz zakup wierzytelności od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, jako umowa pośrednictwa finansowego, jest usługą zwolnioną z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w zw. z poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) – dalej: "u.p.t.u.".
W zaskarżonej interpretacji Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W., powołując się m.in. na art. 8 ust. 1 pkt 1 i art. 43 ust. 1 pkt 1 w zw. z poz. 3 (pkt 5) załącznika nr 4 u.p.t.u., stanowisko powyższe uznał za nieprawidłowe. Jego zdaniem transakcja polegająca na przelewie wierzytelności z cedenta na cesjonariusza, który przejmuje wierzytelność w celu jej realizacji we własnym imieniu, stanowi czynność ściągania długów, wyłączoną ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Usługi wymienione pod poz. 3 (pkt 5) załącznika nr 4 u.p.t.u., tj. usługi faktoringu w każdej postaci, łącznie z usługami nabywania wierzytelności innych podmiotów, niemające charakteru usług factoringu, lecz realizowane w celu ściągania długów, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W skardze podniesiony został m.in. zarzut naruszenia art. 5 ust.1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust.1 u.p.t.u. przez uznanie, że cesja wierzytelności z cedenta na cesjonariusza stanowi usługę w rozumieniu u.p.t.u., art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. przez uznanie, ze cesja wierzytelności stanowi przeniesienie praw do wartości niematerialnych oraz naruszenie 43 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. w zw. z art. 135 1 d) Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE. L.06.347.1 z późn. zm.) przez niezastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług w przypadku świadczenia usług finansowych.
Minister Finansów, w opinii którego zarzuty skargi są niezasadne, wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I FSK 375/09, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił przedstawić do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego budzące poważne wątpliwości zagadnienie prawne, a mianowicie czy nabycie wierzytelności pieniężnej w celu windykacji na podstawie umowy przelewu, określonej w art. 509 i następne ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) jest usługą ściągania długów w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 1 i art. 43 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. w związku z pozycją 3 pkt 5 załącznika nr 4 do tej ustawy?
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wykładnia przepisów dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny na użytek sprawy o sygn. akt I FSK 375/09 będzie miała wpływ także na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Zaistniała zatem przesłanka zawieszenia postępowania, określona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia przedstawionego w powyższym postanowieniu.