Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 czerwca 2012 r. A. J. – (dalej jako: "Skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z [...] maja 2012 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 19 października 2012 r., pismem z 22 października 2012 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie pełnomocnik Skarżącej otrzymał w dniu 25 października 2012 r. (k. 16 akt sądowych).
W zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącej nie nadesłał pełnomocnictwa procesowego określonego w w/w wezwaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej jako: "P.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wcześniej wskazano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone osobie uprawnionej do odbioru korespondencji w dniu 25 października 2012 r. Termin siedmiodniowy do nadesłania oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi rozpoczął zatem bieg 26 października 2012 r. i upłynął z dniem 1 listopada 2012 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Pełnomocnik Skarżącej do dnia dzisiejszego nie uzupełnił powyższego braku formalnego skargi.
Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a orzec, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.