Uzasadnienie
Skarżąca M. R. (w imieniu której działa opiekun prawny w osobie E R.) zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżąca przebywa w DPS w B.. Utrzymuje się z renty rodzinnej, dodatku oraz zasiłku pielęgnacyjnego – łącznie 1.400,93 zł. Z kwoty tej pokrywa koszty pobytu w wysokości 980,65 zł oraz pozostałe wydatki takie jak zakup leków, pieluchomajtek, obuwia, odzieży. Do majątku zaliczyła udział w lokalu mieszkalnym po zmarłej J. R. oraz oszczędności na kwotę 1.714,76 zł.
Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Z nadesłanych materiałów wynika, że od 1993 r. Skarżąca przebywa w Domu Pomocy Społecznej w B. Utrzymuje się z renty rodzinnej, dodatku dla sieroty zupełnej oraz zasiłku pielęgnacyjnego. Wysokość tych świadczeń wynosi 1.400,93 zł i potrącana jest z nich kwota 980,65 zł jako odpłatność za pobyt. Do dyspozycji Skarżącej pozostaje zatem 420,28 zł, która to kwota - jak wynika z wyliczenia Domu Pomocy Społecznej w B. – wydatkowana jest na indywidualne potrzeby Skarżącej takie jak zakup leków, pieluchomajtek, obuwia, odzieży.
Z powyższego wynika więc, że sytuacja Skarżącej jest tego rodzaju, iż zasadne jest zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz pełnomocnika. Co prawda na koncie depozytowym Skarżącej widnieje kwota ponad 1.714 zł, niemniej uwzględniając stan jej zdrowia oraz jej pobyt w domu pomocy społecznej referendarz sądowy uznał, że nie można od niej wymagać by środki te przeznaczyła na prowadzenie sprawy przed Sądem. Mogłoby to bowiem zagrozić jej egzystencji.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.