Uzasadnienie
Skarżąca- K. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji osób Niepełnosprawnych za okresy od września do listopada 2008 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2014 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia oraz podanie wartości przedmiotu sporu. Wezwanie zostało doręczone w dniu 18 sierpnia 2014 r.
Pismem z dnia 25 sierpnia 2014 r. pełnomocnik Skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Do pisma załączył odpis pełny KRS Skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wcześniej wskazano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 18 sierpnia 2014 r. Ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 27 sierpnia 2014 r.
Pełnomocnik Skarżącej w zakreślonym terminie przesłał odpis pełny KRS Skarżącej jednakże nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie. Wezwanie zostało doręczone na wskazany w skardze adres do korespondencji. Tym samym uznać należało, że pełnomocnik Skarżącego został prawidłowo pouczony o skutkach nie wykonania zarządzenia z dnia 16 lipca 2014 r. we wskazanym terminie.
Wyjaśnić przy tym należy, iż wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi, zaistnienie przesłanek do odrzucenia skargi wykluczało w niniejszej sprawie badanie dopuszczalności cofnięcia skargi (art. 60 p.p.s.a.), gdyż badanie takie możliwe jest po uiszczeniu wpisu sądowego (art. 220 § 1 p.p.s.a.) oraz uzupełnieniu braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji.