Uzasadnienie
Wyrokiem z 19 września 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 2211/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w N. (dalej zwana: "Skarżącą") na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. (dalej zwany: "DIC") z [...] lipca 2010r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług: uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję (pkt 1), stwierdził, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości (pkt 2) oraz zasądził od DIC na rzecz Skarżącej kwotę 5.117 zł (słownie: pięć tysięcy sto siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 3).
Pełnomocnik Skarżącej pismem z 4 listopada 2014r. wniósł zażalenie na postanowienie o kosztach zawarte w punkcie 3 ww. wyroku zarzucając naruszenie: art. 200 w zw. z art. 205 § 2 oraz § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej zwana: "P.p.s.a.") poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz wskazując właściwą kwotę kosztów postępowania sądowego w wysokości 5.990 zł. Z uwagi na powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od DIC kosztów postępowania zażaleniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 25 lutego 2015r., sygn. akt I FZ 2/15 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania wskazując, że Skarżąca nie otrzymała zwrotu kosztów postępowania przed Sądem pierwszej instancji w pełnej wysokości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 P.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA. Przez ocenę prawną, o której mowa w art. 190 P.p.s.a., należy zaś rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku (postanowieniu) NSA, ciążący na sądzie rozpoznającym ponownie daną sprawę, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego.
Wskazać zatem należy, że uchylając postanowienie dotyczące kosztów postępowania w niniejszej sprawie, zawarte w ww. wyroku z 19 września 2014r., NSA wskazał, iż zasądzona kwota nie obejmowała pełnej wysokości zwrotu kosztów postępowania. Zdaniem NSA Sąd pierwszej instancji orzekając o wynagrodzeniu pełnomocnika Skarżącej winien był uwzględnić stawki kosztów zastępstwa procesowego przewidziane w § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz. 461, dalej zwane: "rozporządzeniem z 2002r.") oraz w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153; dalej zwane: "rozporządzenie z 2011r."), a także opłaty skarbowe uiszczone od udzielonych pełnomocnictw. W związku z tym, Sąd ponownie rozpatrując wniosek pełnomocnika Skarżącego, uwzględnił ww. okoliczności.
Sąd, mając powyższe na względzie, wskazuje, że biorąc pod uwagę wartość przedmiotu zaskarżenia (39.074 zł), kwota zwrotu kosztów postępowania sądowego powinna wynosić 6.007 zł, na którą składają się wpis sądowy uiszczony w wysokości 1.173 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictw dla obu zastępców – 34 zł, wynagrodzenie dla obu pełnomocników tytułem zastępstwa procesowego – 4.800 zł.
Sąd wskazuje ponadto, że NSA w uzasadnieniu postanowienia z 25 lutego 2015r. sygn. akt I FZ 2/15 stwierdził, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego nie został uwzględniony, ponieważ ustawa procesowa nie przewiduje takiej możliwości w razie uwzględnienia zażalenia; koszty te powinny zostać uwzględnione w orzeczeniu Sądu pierwszej instancji, stosownie do art. 200 P.p.s.a.
W związku z tym, Sąd mając powyższe na względzie oraz biorąc pod uwagę wskazany przez NSA art. 200 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia z 2002r., orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego w kwocie 220 zł, na którą składa się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 120 zł oraz wpis sądowy od zażalenia w wysokości 100 zł.