Uzasadnienie
E. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") pismem z dnia 20 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego, k. 22 akt sądowych) wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (data wpływu: 22 czerwca 2016 r., k. 3 akt sądowych), skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za styczeń 2016 r. W skardze Skarżąca wskazała, że przedmiotowe postanowienie zostało jej doręczone w dniu 20 maja 2016 r.
Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 23 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego, k. 23 akt sądowych), pismem o sygn. akt III KO/Wa 56/16, przekazał organowi ww. skargę.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz poinformował, że w związku z brakiem zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia będącego przedmiotem skargi zwrócono się do operatora pocztowego o wyjaśnienie tej kwestii w drodze postępowania reklamacyjnego.
Pismem z dnia 7 marca 2017 r. organ administracji publicznej przesłał do tut. Sądu pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia 24 lutego 2017 r. stanowiące odpowiedź na reklamację dotyczącą przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie, z którego wynika, że zagraniczny operator pocztowy nie potwierdził doręczenia lub zwrotu przedmiotowej przesyłki uznając ją ostatecznie za zaginioną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., zwana dalej "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.
W tym miejscu zauważyć należy, że chociaż w aktach sprawy brak jest zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie, to ustalenie rzeczywistej daty doręczenia jest możliwe, ponieważ Skarżąca nie kwestionuje, że rozstrzygnięcie organu zostało jej faktycznie doręczone - przeciwnie, wskazała datę otrzymania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. jako [...] maja 2016 r. W tej sytuacji Sąd przyjął za datę doręczenia datę wskazaną przez Skarżącą. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, rozpoczął bieg dnia następnego i upłynął 20 czerwca 2016 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 2 P.p.s.a.
Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie i doktrynie poglądem w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data przekazania (nadania) skargi przez sąd właściwemu organowi administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 2184/10).
Skoro zatem skarga wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została przekazana do organu w dniu 23 czerwca 2016 r., to za datę wniesienia skargi należy uznać właśnie ten dzień. Oznacza to, że Skarżąca złożyła skargę z uchybieniem 30-dniowego terminu, przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.