Uzasadnienie
Skarżący P. W. na formularzu PPF (z 26/7/2017 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu (rpr). W szczególności, jak wskazał, jest obciążony licznymi zobowiązaniami z tytułu dopłat do spółki wydającej kwartalnik "[...]" oraz z tytułu alimentów. Jako [...] zarabia ok 60 zł za godzinę, lecz choroba ([...]) uniemożliwia mu pełne zaangażowanie w pracę. Posiada udziały w spółkach o wartości 600 tys. zł, zajęte przez organy podatkowe oraz samochód [...], obciążony obowiązkiem spłaty kredytu w wysokości 30 tys. zł. Zadeklarował, ze jest zmuszony do oszczędzania na jedzeniu, zaś kwota, którą miesięcznie dysponuje wynosi 1 tys. zł. Skarżący załączył wydruk z BIK.
Wezwania urzędnika sądowego z 18/8/2017 r., doręczonego w trybie art. 73 u.p.p.s.a., o przekazanie wyciągów z rachunków bankowych, dochodów, zeznań podatkowych i in – nie wykonał
Referendarz sądowy wskazuje, że strona skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako: "u.p.p.s.a."), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika: może być przyznane, jeśli strona wykaże niezdolność do poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.). W zakresie częściowym prawo pomocy może być przyznane - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Wymagany wpis sądowy w sprawie – jak wynika z "uwag" do zarządzenia wstępnego Przewodniczącego Wydziału – został ustalony 500 zł i do tej wartości należy, przede wszystkim, odnieść żądanie Strony w postępowaniu o zwolnienie od kosztów.
Referendarz sądowy zauważa, że w postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek wynikających z przepisu, tj. art. 246 u.p.p.s.a. W załączonym formularzu PPF brak jest argumentów świadczących o możliwości zwolnienia Skarżącego od kosztów sądowych, ponieważ Skarżący ograniczył się do wykazywania wadliwości wydanych względem niego decyzji, co powinno mieć miejsce dopiero na rozprawie.
Natomiast zadeklarowane przez Skarżącego posiadane miesięcznie "środki do dyspozycji" dwukrotnie przekraczają wysokość wymagalnych kosztów sadowych w sprawie, nie wspominając już o innych składnikach majątku. Te same uwagi należy odnieść do sfinansowania z danin uiszczanych przez innych członków społeczeństwa udziału w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, zwłaszcza, ze jego udział w postępowaniu przed Sądem I instancji jest nieobowiązkowy, zaś prawa strony są gwarantowane przez Sąd z uwagi na treść art. 6, art. 7, art. 133 i art. 134 u.p.p.s.a.
W żadnym natomiast wypadku dysponent środków publicznych nie może – i to pomimo podjętych prze niego starań - gospodarować nimi bez wykazania przez wnioskodawcę przesłanek przyznania mu pomocy.
Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 2, § 3, art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., był zobowiązany uznać, jak w sentencji.