Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W niniejszej sprawie zaistniała taka właśnie okoliczność.
W komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2219/16, na skutek oczywistej omyłki pisarskiej błędnie określono przedmiot postępowania jako "odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r.", zamiast prawidłowo "odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r.". Z treści uzasadnienia wyroku oraz z akt podatkowych jednoznacznie wynika, że w niniejszej sprawie przedmiotem postępowania była odmowa stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. Wobec tego zawarty w sentencji wyroku błąd miał charakter oczywistej omyłki, którą należało sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem.
Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.