Uzasadnienie
Skarżący J.D. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, że jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z dochodu z prac dorywczych w wysokości [...] zł, w takiej też wysokości ponosi wydatki (alimenty, bieżące koszty utrzymania), nie posiada majątku.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący wyjaśnił, że wykonuje prace porządkowe na rzecz osób fizycznych, np. w ogrodzie lub tzw. prace przydomowe. Nie są one dokumentowane, podobnie jak otrzymywane w zamian wynagrodzenie. Skarżący wskazał, iż mieszka obecnie w pokoju u żony, z którą jest w separacji i dokłada się do opłat za media. Oświadczył, że nie posiada rachunków bankowych. Wynagrodzenie na rzecz pełnomocnika zostanie wypłacone po zakończeniu postępowania sądowego. Skarżący przesłał zaświadczenia o dochodzie, decyzję o uznaniu za osobę bezrobotną, umowę zlecenia, wyrok orzekający separację.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że częściowo zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący wykazał bowiem, że przy braku – w chwili obecnej – stałego źródła dochodu (jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, utrzymującą się z prac dorywczych w wysokości [...] zł) i ciążących na nim zobowiązaniach typu alimenty, opłaty za media nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed Sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od wpisu od skargi w kwocie 500 zł – jedynego kosztu sądowego, do którego uiszczenia jest on zobowiązany na obecnym etapie postępowania. Jednocześnie referendarz sądowy za przedwczesne uznał zwalnianie go z całości kosztów sądowych. Skarżący nie jest bowiem pozbawiony jakichkolwiek środków finansowych. Ponadto jego sytuacja może ulec poprawie, chociażby wskutek znalezienia zatrudnienia.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.