Uzasadnienie
Skarżący – M. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie posiada własnego źródła utrzymania i chociaż pozostaje w stosunku pracy z A. Sp. z o.o. to nie otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenia. Nie może rozwiązać umowy o pracę, ponieważ nie ma pełnomocnika udziałowców, który byłby uprawniony do rozwiązania ze Skarżącym tej umowy. Ta nieuregulowana sytuacja powoduje, że Skarżący w czasie rozmów aplikacyjnych o pracę spotyka się z odmową, bowiem nie dysponuje świadectwem pracy z ostatniego miejsca zatrudnienia. Skarżący wskazał, że utrzymuje się jedynie z pensji żony, a opłaty sądowe przekraczaj znacznie jego możliwości finansowe. Skarżący wniósł również o ustanowienie pełnomocnika zaznaczając, że brak mu wiedzy prawniczej niezbędnej do prowadzenia spraw przed sądami.
Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym jedynie z żoną. Nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Żona Skarżącego uzyskuje dochód ze stosunku pracy w wysokości 1.600 zł brutto. Miesięczne wydatki Skarżącego i jego żony wynoszą: czynsz 450 zł, opłaty miesięczne 130 zł, środki higieniczne 30 zł (łącznie 610 zł).
Do formularza PPF Skarżący załączył zaświadczenie o wynagrodzeniu żony, zeznania podatkowe małżonków za 2012 r., raport ZUS RCA za wrzesień 2013 r., wyciąg z rachunku bankowego.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że sytuacja finansowa Skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący i jego żona dysponują bowiem miesięcznym dochodem w wysokości ok. 1.200 zl netto. W ocenie referendarza sądowego, powyższy dochód pozwala na zaspokojenie wyłącznie ich podstawowych potrzeb życiowych.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w sprawie została spełniona przesłanka przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym w rozumieniu art. 246 §1 P.p.s.a., ponieważ Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W konsekwencji należy przyjąć, że Skarżący nie jest w stanie wygospodarować środków zarówno na wynagrodzenie kwalifikowanego pełnomocnika z wyboru, ani też na koszty postępowania.
Jednocześnie jednak referendarz sądowy zauważa, że zgodnie z art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 §1 pkt 1 oraz art. 258 §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.