Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił w całości decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2005r. w i jednocześnie odmówił zmiany postanowienia Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] marca 2005 r. W decyzji zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W., w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzję doręczono stronie skarżącej 29 maja 2006 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru).
W dniu 3 lipca 2006 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga na powyższą decyzję. Przesyłkę nadano w Urzędzie Pocztowym 29 czerwca 2006r. Następnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 3 lipca 2006 r. skarga ta została przekazana w dniu 4 lipca 2006r. Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. (kserokopia koperty wraz z pieczątką potwierdzającą datę nadania przesyłki – k. 15 akt sądowych). W dniu 14 lipca 2006r. organ zwrócił Sądowi skargę, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "u.p.p.s.a." skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. do 31 grudnia 2005r., skargę wniesioną w terminie, bezpośrednio do Sądu administracyjnego, Sąd przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 u.p.p.s.a.
Tym samym wobec skarg wnoszonych z dniem 1 stycznia 2006r. omawiany przepis nie znajduje już zastosowania. Brak jest też przepisów, które wprost normowałyby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego z pominięciem organu administracji oraz określały czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć Sąd.
Z tego też względu zasadne jest, zdaniem Sądu, przyjęcie poglądu wypracowanego na gruncie procedury cywilnej w analogicznym stanie prawnym, odnoszącego się do sytuacji, w której apelację od orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji, wniesiono bezpośrednio do sądu odwoławczego, pomimo, iż zgodnie z art. 369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks podstępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok.
Zgodnie ze stanowiskiem zarówno judykatury (por. uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r. sygn. III CZP 33/87), jak i powszechnie akceptowanym w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, CH BECK Warszawa 2002, Tom I, s. 1343 oraz T. Ereciński (red.) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2004, Tom I, s. 684) w sytuacji takiej, po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w Urzędzie Pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego. Podobne poglądy były formułowane również odnośnie wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Sadu Najwyższego, z pominięciem sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie.
Odpowiednie zastosowanie ww. stanowiska nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest zatem data nadania tejże skargi przez Sąd w Urzędzie Pocztowym.
Sąd wskazuje, przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, że termin do wniesienia skargi, jeśli wniesiono ją za pośrednictwem organu, a więc w sposób przewidziany w prawidłowym pouczeniu zawartym w treści zaskarżonej decyzji, upłynąłby z dniem 28 czerwca 2006 r.
Skargę, wniesioną bezpośrednio do Sądu, nadano natomiast dopiero 29 czerwca 2006r., uchybiając już w ten sposób 30-dniowemu terminowi, o którym mowa w art. 53 § 1 u.p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału z 3 lipca 2006 r., przekazał ww. skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. 4 lipca 2006 r. Tę ostatnią datę, zgodnie z przedstawionym wyżej poglądem, należy traktować jako datę wniesienia skargi. Oznacza to, iż została ona wniesiona z sześciodniowym opóźnieniem.
Sąd, mając powyższe na uwadze, stwierdza, że skarga w rozpatrywanej sprawie została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, wskazanego w art. 53 § 1 u.p.p.s.a., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 u.p.p.s.a.