Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. W. nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. W decyzji zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W., w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Decyzję doręczono w dniu 6 czerwca 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych).
W dniu 7 lipca 2011 r. Skarżący złożył osobiście w siedzibie organu skargę na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Stosownie do dyspozycji art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powołanej dalej jako p.p.s.a. do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie. W treści zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie wnoszenia skargi do Sądu oraz terminie w jakim należy tego dokonać. W związku z powyższym, skoro jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 6 czerwca 2011 r., wskazany w art. 53 § 1 p.p.s.a. 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 6 lipca 2011 r. (środa) najpóźniej w tym dniu Skarżący powinien złożyć skargę. Uczynił to jednak w dniu 7 lipca 2010r., tj. z uchybieniem terminu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi ma formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.