Uzasadnienie
Pismem z 16 grudnia 2005 r. pełnomocnik K.J. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2005 r. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z [...] sierpnia 2005 r.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 162 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) poprzez niezasadne przyjęcie, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. Pełnomocnik skarżącego wystąpił o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego wedle norm przepisanych.
Do pisma z 12 stycznia 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. załączył swoje postanowienie z [...] stycznia 2006 r. (nr[...]), wydane na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej powoływana jako "u.p.p.s.a.", uchylające zaskarżone postanowienie z [...] listopada 2005 r. i przywracające termin do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z [...] sierpnia 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 u.p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W przedmiotowej sprawie organ uwzględnił żądanie uchylenia zaskarżonego postanowienie i przywrócił termin do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z [...] sierpnia 2005 r. o stosownym numerze. Tym samym uwzględnił w całości skargę K.J.
Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącego 18 stycznia 2006 r. Skarżący nie skorzystał z prawa do wniesienia skargi na to postanowienie.
Mając na względzie powyższe, kontynuowanie postępowania sądowego w rozpatrywanej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Dlatego też, działając na podstawie 161 § 1 pkt 3 oraz § 2, a także art. 201 § 1 u.p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.