Uzasadnienie
B. J. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 10 marca 2015 r. postanowił o odroczeniu terminu ogłoszenia orzeczenia i wyznaczeniu go na dzień 20 marca 2015 r.
Skarżąca w dniu 12 marca 2015 r. (data stempla pocztowego) wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie jej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
Wyrokiem z dnia 20 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W..
Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że przepisy normujące procedurę sądowoadministracyjną" nie przewidują możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku przed jego ogłoszeniem." Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis postanowienia doręczono skarżącej w dniu 20 kwietnia 2015 r.
Pismem z dnia 27 kwietnia 2015 r.(nadanym w polskiej placówce pocztowej) Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie Skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w dniu 20 marca 2015 r. i doręczenie jej w/w wyroku wraz z uzasadnieniem.
W uzasadnieniu wskazała, że pomimo iż, została poinformowana o wyznaczeniu terminu na 10 marca 2015 r., jednakże błędnie odnotowała datę rozprawy jako 13 kwietnia 2015 r. w kalendarzu, a z uwagi na przeprowadzkę (na dowód czego przedłożyła kopię zaświadczenia o zameldowaniu) zagubiła przesłane jej wezwanie. Skarżąca odnalazła wezwanie po dniu 10 kwietnia 2015 r. i pozostając w przeświadczeniu, że wyrok już zapadł, złożyła w dniu 11 kwietnia 2015 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Wskazując na powyższe, podniosła, że uchybiła terminowi bez własnej winy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku podlegał oddaleniu.
Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: "P.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie również z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym
Ustawodawca w przepisach art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. ustanowił natomiast szczególne warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu: 1) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, 2) w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 4) równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W sprawie bezspornym jest, iż wniosek o przywrócenie terminu Skarżąca nadała w placówce pocztowej w dniu 27 kwietnia 2015 r., a zatem złożony został z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Należy wskazać, iż dopiero w dniu 20 kwietnia 2015 r. z chwilą otrzymania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2015 r. odmawiającego sporządzenia uzasadnienia wyroku, Skarżąca dowiedziała się, iż w dniu 10 marca 2015 r. sąd nie wydał wyroku, z uwagi na odroczenie jego publikacji na dzień 20 marca 2015 r.
Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08). Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Wskazując okoliczności będące przyczyną uchybienia terminu Skarżąca, wskazała, że była przekonana, iż skoro termin rozprawy wyznaczono na dzień 10 marca 2015 r., to w tym dniu wydany został wyrok w sprawie, a złożony w dniu 11 marca 2015 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia jest skuteczny. Skarżąca podniosła także, że nie stawiła się na terminie rozprawy w dniu 10 marca 2015 r. z uwagi na zamieszanie związane z przeprowadzką i przeświadczenie, że jej termin wyznaczono na dzień 13 marca 2015 r. O tym, że rozprawa odbyła się w dniu 10 kwietnia 2015 r. dowiedziała się odnajdując w swoich rzeczach doręczone jej uprzednio zawiadomienie o terminie rozprawy.
Jednocześnie z treści oświadczeń Skarżącej nie wynika, by w efekcie tych wydarzeń zwróciła się do tut. Sądu o informację o stanie sprawy, a w szczególności z zapytaniem o treść zapadłego rozstrzygnięcia. Zasięgnięcie informacji o stanie sprawy, w sytuacji, gdy Skarżąca była świadoma, iż rozprawa odbyła się bez jej obecności, a jednocześnie oczekiwała, że nastąpi na niej wydanie wyroku, zdaniem Sądu, stanowi przejaw zwykłej staranności strony w postępowaniu sądowoadministarcyjnym. Skarżąca nie podjęła jednak żadnych działań zmierzających do ustalenia czy i jakie rozstrzygnięcie w sprawie wydano, a ograniczyła się jedynie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
Okoliczność, iż Skarżąca nie posiadając wiedzy prawniczej nie wiedziała o możliwości odroczenia publikacji orzeczenia nie ma wpływu na ocenę okoliczności sprawy. Skarżąca zarówno przed wniesieniem skargi, jak i w toku postępowania miała możliwość ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, z której jednak nie skorzystała. Podkreślić również należy, że gdyby Skarżąca dochowała należytej staranności w trosce o własne sprawy, co niezaprzeczalnie nie wiązało się z nadmiernymi nakładami czy uciążliwością, to powzięłaby informację o odroczeniu publikacji orzeczenia do dnia 20 marca 2015 r. Skarżąca dbając o swoje interesy mogła w dniu 11 marca 2015r. zatelefonować do Sądu, aby dowiedzieć się jakie w sprawie zapadło rozstrzygnięcie, bądź o odroczeniu terminu publikacji orzeczenia na dzień 20 marca 2015r.
Zdaniem Sądu, subiektywne przekonanie Skarżącej o fakcie wydania wyroku w dniu 10 marca 2015 r. nie zwalnia jej z podjęcia stosownych kroków celem ustalenia czy i kiedy wydano orzeczenie w sprawie.
W świetle poczynionych wyżej ustaleń i rozważań należy stwierdzić, że Skarżąca nie wykazała, iż uchybienie terminowi było wynikiem okoliczności, za które nie ponosi winy. O braku winy można mówić tylko wówczas, gdy zaniechanie wiązałoby się z wystąpieniem przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia, np. choroby, powodzi, pożaru, przerwy w komunikacji. Brak winy w uchybieniu terminu można zatem przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02).
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sprawy Sąd uznał, że Skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.