Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być zatem takie nieprawidłowości, które mają oczywisty charakter. W żadnej natomiast mierze sprostowanie nie może prowadzić do zmiany zapadłego rozstrzygnięcia. Oczywistość wadliwości może jednak wynikać tak z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami.
W sentencji wyroku z dnia 3 grudnia 2010 r. w miejscu wskazanych w sentencji niniejszego postanowienia wystąpiła niezamierzona omyłka w zakresie roku za który określono zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych. W niniejszej sprawie z akt sprawy wynika, iż przedmiot sprawy w którym zapadło ww. rozstrzygnięcie dotyczył określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 r. a nie jak błędnie wskazano roku 2009 r.
Wobec oczywistości zaistniałej omyłki, nieprawidłowe wskazanie roku za który określono wymiar podatku uznać należało za podlegający wyeliminowaniu w drodze sprostowania.
Stosownie do tego na mocy art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.