Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 lipca 2012 r. pełnomocnik C. G. i T. G. (dalej: jako "Skarżący") złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2012 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 2012 r. pismem z dnia 2 sierpnia 2012 r. wezwano pełnomocnika Skarżących do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie, na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 2 sierpnia 2012 r., pełnomocnik Skarżących został wezwany uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. pism - zawierającego wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu - wynika, że zostały one odebrane przez pełnomocnika Skarżących w dniu 13 sierpnia 2012 r. (k. 25 akt sądowych).
W zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżących uiścił wpis sądowy w należytej wysokości, co wynika z rejestru opłat sądowych, natomiast nie nadesłał pełnomocnictwa procesowego określonego w w/w wezwaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "p.p.s.a.") pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Natomiast w myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (...). Jeżeli natomiast skarga, nie spełnia wymagań przewidzianych dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, to braki w tym zakresie mogą zostać uzupełnione w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której podpisująca ją osoba nie złożyła dokumentu, z którego wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji skarżącego w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej. Tego rodzaju brak formalny możliwy jest do uzupełnienia, o czym stanowi cytowany wyżej art. 49 § 1 p.p.s.a. Takim właśnie brakiem dotknięta jest skarga złożona w niniejszej sprawie.
Jak wcześniej wskazano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżących w dniu 13 sierpnia 2012 r., zatem należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do nadesłania oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. 14 sierpnia 2012 r. Termin ten upłynął z dniem 20 sierpnia 2012 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnik Skarżących do dnia dzisiejszego nie uzupełnił powyższego braku formalnego skargi.
Sąd zaznacza jednocześnie, że pełnomocnictwo nadesłane przy piśmie z dnia 14 sierpnia 2012 r. nie obejmowało swoim zakresem umocowania do działania w imieniu Skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.
Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzec, jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.