Uzasadnienie
Skarżąca A. sp.j., dalej jako spółka lub skarżąca, wnioskiem z 28/09/2017 r przy skardze kasacyjnej, a następnie wnioskiem na formularzu PPPr z 28/9/2014 r, zwróciła się zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu powołała się na następujące okoliczności: - brak środków finansowych; - postępowania egzekucyjne prowadzone wobec Strony; - postępowania z nakazu zapłaty przed innymi Sadami, - zaprzestanie działalności; - brak środków utrzymania wspólników; - wspólnicy utrzymują się z dochodów z gospodarstwa rolnego w wysokości ok 320 zł miesięcznie. Skarżąca powołała się na uprzednio prowadzone postępowania o prawo pomocy – w niniejszej sprawie i w innych. Złożyła, m.in., ksero deklaracji podatkowych, ksero bilansu i rachunku zysków i strat
Spółkę należy zwolnić od ciężaru poniesienia wpisu od skargi kasacyjnej powyżej kwoty 500 zł.
Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. Poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, o który strona zwraca się w sprawie - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, jeśli strona wykaże, że nie ma jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów postępowania.
Sąd podziela pogląd, zgodnie z którym udzielenie stronie prawa pomocy, jako forma dofinansowania z budżetu państwa, powinno mieć miejsce w wyjątkowych sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Nadto, podstawowym kryterium oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy jest kryterium majątkowe.
Wpis od skargi kasacyjnej, czyli jedyny koszt sądowy wymagany na obecnym etapie postępowania, wynosi w sprawie ok. 4457,- zł. Tylko do tej wielkości należy zatem odnieść zdolność strony do wygospodarowania środków finansowych i przesłanki zastosowania prawa pomocy, ponieważ sytuacja spółki zawsze może ulec zmianie, choćby wskutek realizacji należności czy uznania prowadzonych postępowań podatkowych lub egzekucyjnych za wadliwe – ze skutkiem dla zdolności realizacji przez spółkę zobowiązań.
Należy zauważyć, że wnioski spółki o przyznanie prawa pomocy były wielokrotnie rozpoznawane zarówno przez Wojewódzki Sąd Administracyjny jak i Naczelny Sąd Administracyjny, ostatnio – po zaprzestaniu przez Stronę prowadzenia działalności gospodarczej – w sposób korzystny dla Strony. Sąd nie doszukał się znamion nierzetelności czy nieuczciwości w deklaracjach co do stanu finansowego Strony, jak też przejawów niesolidności w (prawomocnych) orzeczeniach Sądu i urzędników sądowych względem Spółki.
Z dokumentów przedstawionych przez stronę i załączonych do akt sądowoadministracyjnych wynika zaprzestanie przez spółkę prowadzenia działalności gospodarczej, o czym świadczy zarówno treść bilansu jak i oświadczenie wspólników. Niezmiennie prowadzone były wobec spółki postępowania egzekucyjne (bezskuteczne). Nadto została wydana wobec wspólników spółki A. s.j. decyzja z [...] maja 2014 r. o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Oznacza to, ze sytuacja Spółki nie uległą poprawie w stosunku do tej, badanej uprzednio, a przynajmniej urzędnik sądowy nie posiada wiedzy o takim stanie. Wydaje się, że również wspólnicy skarżącej spółki maja ograniczone możliwości wygospodarowania środków wskutek dopłat (czy innych działań faktycznych), ponieważ sami byli zobowiązani do pokrycia wpisów o skarg na decyzje o odpowiedzialności osób trzecich, w których zresztą, co drugorzędne, zwracają się o prawo pomocy.
Rozmiar zwolnienia urzędnik sądowy uzasadnia koniecznością zarezerwowania przynajmniej symbolicznych środków na poczet kosztów postępowania, także w drugiej instancji.
Mając to na uwadze, Sąd, na podstawie art. 245 § 3 oraz art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.