Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 czerwca 2014 r. S. w W. (dalej: "Skarżąca"), reprezentowana przez L. Z., wniosła skargę na decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 21 lipca 2014 r. pismem z dnia 31 lipca 2014 r., wezwano Skarżącą do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji jednostki organizacyjnej, w dacie wniesienia skargi.
W odpowiedzi na ww. wezwanie, Skarżąca przy piśmie z dnia 4 sierpnia 2014 r. nadesłała wypis aktu notarialnego pełnomocnictwa, z którego wynika, iż L. Z. jest upoważniony do reprezentowania Skarżącej m.in. przed sądami powszechnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.; dalej zwanej: "P.p.s.a."), strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Z powyższych przepisów wynika, że reprezentant strony może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo, które swoim zakresem obejmowało uprawnienie do reprezentowania Skarżącej przed sądami powszechnymi (podkreślenie własne).
Mając na uwadze zakres powyższego pełnomocnictwa należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącej nie wykonał wezwania Sądu w sposób prawidłowy. Nie wykazał bowiem, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i działania w imieniu Skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 37 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.