Uzasadnienie
K. M. (dalej: Skarżący) pismem z dnia 26 czerwca 2012 r. wniósł za pośrednictwem poczty, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w opłacie targowej.
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono Skarżącemu w dniu 30 maja 2012 r.
Powyższa skarga została przekazana do Samorządowego Kolegium odwoławczego w W. w dniu 2 lipca 2012 r. o czym świadczy data nadania pisma w urzędzie pocztowym widniejąca na kopercie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
W rozpoznawanej sprawie należało ustalić, czy wniesienie przez Skarżącego skargi do Sądu nastąpiło z zachowaniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a.").
Stosownie bowiem do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Wskazać należy, iż od dnia 1 stycznia 2006 r. nie obowiązuje już art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którym termin do wniesienia skargi był także zachowany w przypadku złożenia skargi w wojewódzkim sądzie administracyjnym lub nadaniu jej w urzędzie pocztowym na adres sądu – w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W obecnie obowiązującym stanie prawnym, jak wskazano powyżej, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.
O zachowaniu terminu do wniesienia skargi (określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.) nie decyduje data wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, lecz data nadania skargi przez sąd do właściwego organu. Termin do wniesienia skargi będzie więc zachowany w przypadku, gdy sąd (do którego błędnie bezpośrednio wniesiono skargę) przed upływem trzydziestodniowego terminu liczonego od dnia doręczenia skarżącemu skargi, przekaże ją właściwemu organowi. Decydująca będzie data nadania przez sąd w urzędzie pocztowym błędnie nadanej skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2009 r. syng. akt I FSK 1416/08, LEX nr 593594).
Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 30 maja 2012 r., zawierając w swej treści prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., ul. [...], w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji stronie). Zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął w dniu 29 czerwca 2012 r.
Tymczasem Skarżący nie wniósł skargi za pośrednictwem organu lecz skierował ją bezpośrednio do Sądu. Dlatego też, za datę wniesienia skargi należy uznać datę nadania skargi przez Sąd do właściwego organu, co miało miejsce w dniu 2 lipca 2012 r.
Pogląd ten popiera również doktryna. T. Woś jest zdania, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu albo do organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien przekazać skargę organowi, o którym mowa w §1 komentowanego przepisu. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi (art. 53 §1-3 p.p.s.a.) decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub wspomniany organ (T.Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu..., 2005, s. 248).
Skoro skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do dokonania tej czynności, dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.