Uzasadnienie
Postanowieniem z 2 października 2015 r. Referendarz sądowy Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie przyznał E. L. prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnił ją od kosztów sądowych oraz ustanowił na jej rzecz doradcę podatkowego.
Pismem z 19 listopada 2015 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego A. H. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej.
W dniu 25 listopada 2015 r. pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy.
Na rozprawie w dniu 25 października 2016 r. pełnomocnik poparła skargę oraz złożyła do akt załącznik do protokołu rozprawy stanowiący uzupełnienie skargi. Ponadto wniosła o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczyła, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wyrokiem z 25 października 2016 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków.
Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowanie przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentowała skarżącą przed Sądem I instancji.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz. 153, dalej – "rozporządzenie"),
Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna – 240 zł.
Wynagrodzenie tej wysokości zasadzić należało pełnomocnikowi w niniejszej sprawie.
Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%), tj. o kwotę 55,20 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.