Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2010 r. o sygn. akt III SA/Wa 2329/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...]. Stwierdził, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości oraz zasądził od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz R. M. kwotę 1.435 zł określając ją słownie: jeden tysiąc trzydzieści pięć złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powyższy wyrok uprawomocnił się z dniem 10 lutego 2011 r.
Pismem z dnia 15 marca 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o sprostowanie punktu 3 sentencji w/w wyroku poprzez jednoznaczne wskazanie jaką kwotę Sąd zasądził na rzecz Skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (por. art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy).
Sąd uznał, iż w punkcie 3 sentencji wyroku wydanego w niniejszej sprawie błędnie określono w sposób słowny kwotę zasądzoną od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz Skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Jest oczywistym, iż słowne określenie kwoty zasądzonej od Organu w niniejszej sprawie powinno odpowiadać jej określeniu wyrażonym cyframi. W tej sytuacji słowne określenie powyższej kwoty winno brzmieć jeden tysiąc czterysta trzydzieści pięć złotych.
Tym samym należy stwierdzić, że w sentencji wyroku wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz,
Sygn. akt III SA/Wa 2329/10 wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.