Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. – [...] z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] odmawiającą skarżącemu J. Ł. umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości w 2003 roku.
W dniu [...] grudnia 2004 r. skarżący złożył wniosek o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji, podnosząc, że została ona wydana przed doręczeniem mu "wezwania na rozmowę"’ a z przeprowadzonej rozmowy nie został sporządzony protokół ani notatka. Skarżący stwierdził, że został nakłoniony do potwierdzenia zapoznania się z dokumentami w sprawie. W dniu [...] grudnia 2004 r. skarżący złożył na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której podniósł te same argumenty, które zawarł we wniosku o stwierdzenie nieważności aktu.
Jak wynikało z pisma organu z dnia [...] stycznia 2005 r., postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004 r. Dyrektor Izby Skarbowej wszczął postępowanie w spawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 r. organ wyjaśnił, że postępowanie to zakończono decyzją z dnia [...] marca 2005 r. Nr [...] o stwierdzeniu nieważności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Decyzję z dnia [...] marca 2005 r. doręczono skarżącemu w dniu [...] marca 2005 r. Wskutek złożonego odwołania Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. utrzymał w mocy swoją decyzję wydaną w pierwszej instancji. Rozstrzygnięcie odwoławcze doręczono skarżącemu w dniu [...] czerwca 2005 r. i nie zostało ono zaskarżone, wobec czego w dniu [...] lipca 2005 r. (sobota) stało się prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) –dalej "p.p.s.a." sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z przyczyn innych niż wymienione w punktach 1 i 2 stało się bezprzedmiotowe.
W sprawie niniejszej przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, usunięta z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie jej nieważności, co miało miejsce już po wniesieniu skargi. Decyzja ta nie mogła zatem podlegać kontroli sądowej. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, a zatem zachodzi przesłanka z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego też względu i działając na podstawie art. 161 § 2 w zw. Z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a Sąd orzekł, jak w sentencji.