Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 stycznia 2006 r. Skarżąca R. K. wezwana została do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania kwoty 900,- zł tytułem wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W., pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skierowano do Skarżącej w związku z prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 10 listopada 2005 r. o odmowie przyznania Skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. O przyznanie prawa pomocy Skarżąca wniosła w związku z wezwaniem sądowym do uiszczenia wpisu z dnia 1 września 2005 r. Wezwanie z dnia 3 stycznia 2006 r. doręczono Skarżącej w dniu 18 stycznia 2006 r.
W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca w wyznaczonym do uiszczenia wpisu terminie złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Przedstawiła w nim swoją sytuację materialną i życiową, powołując się na te same okoliczności, które wskazała we wcześniejszym wniosku o przyznanie prawa pomocy, w tym na fakt braku zatrudnienia i prawa do zasiłku, oraz okoliczność zamieszkiwania wspólnie z matką, będącą osobą "niemajętną"
Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Sądu stwierdzono, że do dnia 2 lutego 2006 r. nie uiszczono należnego wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W sprawie niniejszej Skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono jej w dniu 18 stycznia 2006 r., wobec czego zakreślony do uiszczenia wpisu termin upływał z dniem 25 stycznia 2006 r. (środa). W powyższym terminie Skarżąca nie uiściła należnego wpisu.
Odnosząc się do złożonego w dniu 25 stycznia 2006 r. (data stempla kancelaryjnego) wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd stwierdził, że nie mógł on mieć znaczenia dla oceny okoliczności faktycznych sprawy, gdyż dane wskazane w nim przez Skarżącą pokrywają się z danymi, na które powoływała się ona w złożonym wcześniej wniosku z dnia 26 września 2005 r. Wniosek ten został prawomocnie rozstrzygnięty w sposób odmowny. Wobec powyższego składanie przez Skarżącą kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym nie podniesiono nowych okoliczności uzasadniających zmianę dotychczasowego stanowiska Sądu, nie mogło w ocenie Sądu wywierać skutku zawieszającego w stosunku do biegnącego terminu do uiszczenia należnego wpisu od skargi.
Tym samym uznać należało, że termin ten upłynął, zaś Skarżąca nie spełniła ciążącego na niej obowiązku, wskazanego w doręczonym jej wezwaniu sądowym, ani też nie zdołała skutecznie wszcząć postępowania incydentalnego w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z powyższego obowiązku.
Tym samym Sąd stwierdził, że w sprawie zachodziła przesłanka, określona w cytowanym na wstępie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe okoliczności i działając na podstawie art. 220 § 3 i na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.