Uzasadnienie
B. LTD z siedzibą na Cyprze (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowego od osób prawnych za 2015 r.
Pismem z dnia 24 listopada 2022 r. wezwano adwokata W. S. występującego w roli pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia.
Przesyłka z ww. wezwaniem została doręczona w dniu 14 grudnia 2022 r.
Wezwany w odpowiedzi na wezwanie Sądu przy piśmie z dnia 21 grudnia 2022 r. przesłał wydruk informacji z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, dotyczył on jednak podmiotu wpisanego pod nr KRS [...], tj. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 z późn. zm. – dalej też P.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. W myśl art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 P.p.s.a.
Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik Skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Przesyłka z ww. wezwaniem została mu doręczona w dniu 14 grudnia 2022 r. (k. 28 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do usunięcia w/w braku formalnego skargi upłynął zatem dnia 21 grudnia 2022 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Tego dnia – a więc z zachowaniem ustawowego terminu – pełnomocnik Skarżącej nadał w placówce operatora pocztowego pismo przy którym przesłał do Sądu wydruk informacji z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Ustosunkował się więc do wezwania Sądu, natomiast wydruk ten nie dotyczy Skarżącej, a więc B. LTD z siedzibą na Cyprze, lecz wpisanej pod nr KRS [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością P. Sp. z o.o. z siedziba w W..
Wprawdzie, co dostrzegł Sąd, w wydruku tym wskazuje się, że spółka P. połączyła się ze Skarżącą, połączenie to nastąpiło jednak poprzez przejęcie polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i aktualnie po połączeniu podmiot ten funkcjonuje jako B. LTD z siedzibą na Cyprze (E. E.) i pozostaje zarejestrowany w rejestrze innym niż Rejestr Sądowy i Ewidencja Działalności Gospodarczej. W konsekwencji przesłany do Sądu przy piśmie z dnia 21 grudnia 2022 r. wydruk z KRS nr [...] nie mógł być uznany za dokument z którego wynikałoby umocowanie osób reprezentujących Skarżącą, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Takim dokumentem byłby wyłącznie wydruk z odpowiedniego rejestru cypryjskiego.
Tym samym wezwanie Sądu sformułowane w piśmie z dnia 24 listopada 2022 r. nie zostało dotychczas wykonane, bo nie przesłano dokumentu potwierdzającego umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki.
Przypomnieć należy więc, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. Jak natomiast stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z kolei art. 58 § 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Ponieważ pełnomocnik Skarżącej nie uczynił zadość usunięciu ww. braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, podlegała ona odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a.