Uzasadnienie
Skarżąca – O. sp. z o.o. z siedzibą w W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zawiadomienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2014 r., w przedmiocie wykreślenia z rejestru podatników podatku od towarów i usług.
Skarżąca pismem z dnia 8 października 2015 r. cofnęła powyższą skargę.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 19 października 2015 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu w dniu 22 października 2015 r. Do dnia 18 listopada 2015 r. Skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa Oddziału Finansowo Budżetowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, doręczono Skarżącej w dniu 22 października 2015 r. Siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu rozpoczął zatem bieg następnego dnia i upłynął 29 października 2015 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie uiszczenia wpisu oraz o skutkach niezastosowania się do wezwania, Skarżąca do dnia 18 listopada 2015 r. wpisu nie uiściła.
Odnosząc się do wniosku Skarżącej dotyczącego cofnięcia skargi wskazać należy, że myśl postanowień przepisu art. 161 § 1 P.p.s.a. Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania m.in. w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę (pkt 1). Podkreślić jednak należy, iż cofnięcie skargi nie jest możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami umożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Wskazana wyżej sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. (por. post. NSA z dnia 10.06.1987r. sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 291).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.