Uzasadnienie
F. z siedzibą w Niemczech (dalej zwana: Skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do marca 2013 r.
W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała na wysokość zobowiązania podatkowego, które stanowi dla niej istotne obciążenie finansowe. Podkreśliła, że wykonanie decyzji może zagrozić poważnie jej egzystencji, wpływając na prowadzoną działalność gospodarczą. Zaś z uwagi na niedostateczne zebranie przez organy materiału dowodowego, który zapewniłby należyte rozstrzygnięcie sprawy i orzeczenie co do jej istoty zdaniem Skarżącej zachodzi wysokie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwana: P.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Skoro wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej, to na niej zatem ciąży obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. W konsekwencji strona skarżąca powinna wniosek swój należycie uzasadnić. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu wskazanego przez stronę skarżącą, Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę.
Podkreślić również należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi jako, że przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z dnia 26 kwietnia 2004 r.: sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, nie publ.). Stąd argumenty podniesione w skardze nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ich uwzględnienie na obecnym etapie postępowania stanowiłoby bowiem swoiście rozumiane rozstrzygnięcie wstępne.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że Skarżąca nie wykazała inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonalności aktu administracyjnego, który zaskarżyła w niniejszej sprawie. We wniosku ograniczono się wyłącznie do wskazania, ogólnych przesłanek wstrzymania. Jednocześnie Skarżąca nie podała żadnych konkretnych informacji odnoszących się do jej sytuacji finansowej, w tym dotyczących przychodów, rozmiaru prowadzonej działalności gospodarczej, zadłużenia. Samo wskazanie że wykonanie decyzji może wpłynąć na prowadzoną przez Skarżącą działalność gospodarczą nie jest uzasadnieniem wniosku o wstrzymanie decyzji.
Skarżąca nie wskazała, istotnych z punktu widzenia przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. argumentów uzasadniających orzeczenie zgodnie z jej wnioskiem.
Nadmienić należy, iż odwoływanie się Skarżącej do wadliwości przeprowadzonego postępowania, a co za tym również decyzji nie jest argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonania decyzji, bowiem na tym etapie postępowania Sąd nie bada zasadności skargi, a co za tym idzie nie bada czy wydana decyzja jest wadliwa.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.