Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 18 października 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2367/13

Uzasadnienie

Pismem z 12 sierpnia 2013 r. H. Sp. z. o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie uznania za prawnie nieskuteczne korekt deklaracji VAT-7 za grudzień 2005 r. oraz za miesiące od lutego 2006 r. do czerwca 2006 r. i od sierpnia 2006 r. do listopada 2006 r.

W dniu 17 czerwca 2013 r. Skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa przez wydanie ww. postanowienia.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, organ podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. w przedmiocie uznania za prawnie nieskuteczne korekt deklaracji VAT-7 za grudzień 2005 r. oraz za miesiące od lutego 2006 r. do czerwca 2006 r. i od sierpnia 2006 r. do listopada 2006 r.

W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z aktów lub czynności wskazanych w przywołanym wyżej przepisie, w szczególności nie jest ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, ani postanowieniem kończącym postępowanie, ani tym bardziej postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.

Nie stanowi ono również aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Akty lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. muszą bowiem dotyczyć określonych uprawnień lub obowiązków, tj. muszą stwierdzać, potwierdzać lub odmawiać stwierdzenia lub potwierdzenia określonych uprawnień lub obowiązków. Jak wynika z akt zgromadzonych w sprawie, zaskarżone postanowienie dotyczyło jedynie uznania korekt deklaracji VAT-7 za bezskuteczne i nie rodziło bezpośrednich skutków w sferze prawno-majątkowej spółki skarżącej. Skutki takie ma natomiast bez wątpienia załączona do akt sprawy decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] odmawiająca Skarżącej zwrotu nadpłaty oraz wypłaty oprocentowania, w którym organ powołuje się na bezskuteczność korekt deklaracji VAT-7. Jak wynika z akt sprawy, odwołanie od ww. decyzji jest obecnie rozpoznawane przez właściwy organ odwoławczy, który to organ ma kompetencję do zbadania, czy korekty deklaracji są skuteczne.

Z uwagi zatem na fakt, że złożona w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na akt nie objęty kontrolą sądowoadministracyjną, należało uznać ją za niedopuszczalną.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 art. 58 § 1 p.p.s.a.

Reasumując Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż nie jest żadnym z aktów, ani żadną z czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Z tej przyczyny skargę na przedmiotowe postanowienie należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.