Uzasadnienie
Skarżąca S. Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na czynność materialno - techniczną Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w przedmiocie wykreślenia podatnika z rejestru podatników podatku od towarów i usług. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej czynności. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że wskutek przedmiotowego wykreślenia Spółka jest realnie zagrożona trwałą utratą renomy podmiotu sumiennego i rzetelnego. Kluczowi kontrahenci Spółki, z powodu braku wpisu do rejestru podatników VAT grożą zerwaniem w najbliższym czasie współpracy ze spółką z powodu utraty zaufania do niej, a już w chwili obecnej - obawiając się zakwestionowania odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych przez Spółkę wstrzymali płatności na jej rzecz. Obecnie Spółka ma problemy z płynnością finansową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do unormowań art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 718, ze zm., dalej: "P.p.s.a."), po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Przepis ten nic wypowiada się w kwestii szczegółowych przesłanek, których zaistnienie uzasadniałoby podjęcie decyzji, stwierdza jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić zwłaszcza wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkudy lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotychczasowe orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyjmowało, że powodem wstrzymania wykonania decyzji może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu lub czynności, które następnie przez tenże Sąd zostałyby wzruszone.
Bezspornie natomiast z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika konieczność wykazania prawdopodobieństwa wystąpienia w rzeczywistości okoliczności opisanych w hipotezie tego przepisu.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody, stwierdził, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Zatem mając na uwadze powołane przepisy, stanowisko sądów administracyjnych oraz stan faktyczny, stwierdzić należy, że Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności nie wykazała dlaczego jej wykonanie, miałoby spowodować powstanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca bowiem jedynie lakonicznie uzasadniła wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej czynności.
Zdaniem Sądu, Skarżąca powinna uzasadnić wniosek o wstrzymanie zaskarżonej czynności tj. dokładnie wykazać (wyliczyć), udokumentować w jaki sposób wykonanie przedmiotowej czynności jej zaszkodzi. Takiego wyliczenia Skarżąca jednak nie przedstawiła. Samo natomiast złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i lakoniczne jego uzasadnienie jest niewystarczające dla jego pozytywnego załatwienia.
Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.