Uzasadnienie
Skarżąca – K. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie uchylenia decyzji i ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r.
Skarżąca zwróciła się ponadto o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że razem z mężem pracują sektorze finansowym, niestabilnym jeśli chodzi o pewność utrzymania zatrudnienia. Skarżąca wraz z mężem prowadzą wspólne gospodarstwo domowe i mają na utrzymaniu [...] letniego syna. Ponosi miesięczne obciążenia finansowe w postaci: czynszu za mieszkanie w wysokości 900 zł, spłaty dwóch pożyczek gotówkowych w banku w wysokości 1.600 zł, kosztu utrzymania samochodu w wysokości 1.000 zł, kosztu wynajmu miejsca parkingowego w wysokości 166 zł, opłat za internet i telewizję w wysokości 170 zł i kosztów utrzymania rodziny w wysokości 3.000 zł. Skarżąca ponosi miesięczne koszty utrzymania w wysokości 2.000 zł, w tym koszty opieki nad synem, wyżywienia i koszty utrzymania samochodu.
W ocenie Skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje uszczerbek dla utrzymania jego małoletniego dziecka, polegający na zmniejszeniu kosztów niezbędnych dla prawidłowego rozwoju dziecka (prawidłowe odżywianie oraz wydatki na edukację i sport). Zdaniem Skarżącej ograniczenie środków na rozwój dziecka spowoduje nieodwracalne skutki w rozwoju dziecka, jak również spowoduje problemy edukacyjne. Powrót do równowagi finansowej spowodowanej wykonaniem zaskarżonej decyzji, w szczególności jeśli chodzi o rozwój dziecka nastąpi po dłuższym czasie i przy dużym nakładzie sił i środków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a.
Sąd, orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu, ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być szczegółowo i wszechstronnie uzasadniony. Konieczne jest odwołanie się do faktów i potwierdzających je dowodów, które uzasadniać mają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, uniemożliwia sądowi ocenę czy ww. przesłanki zachodzą w sprawie.
Sąd wskazuje, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009r., sygn. akt I FZ 148/09). Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i co istotne, możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji oraz dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.
W rozpoznawanej sprawie Skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozwoju jej dziecka, poprzez ograniczenie środków na jego rozwój, polegający na zmniejszeniu kosztów niezbędnych dla jego prawidłowego rozwoju (prawidłowe odżywianie oraz wydatki na edukację i sport). Według Skarżącej powrót do równowagi finansowej spowodowanej wykonaniem zaskarżonej decyzji, w szczególności jeśli chodzi o rozwój dziecka nastąpi po dłuższym czasie i przy dużym nakładzie sił i środków.
Zdaniem Sądu, przywołane przez Skarżącą w skardze, zawierającej także przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, twierdzenia, są nazbyt ogólnikowe. Podkreślenia wymaga bowiem, że Skarżąca nie załączyła do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jakichkolwiek dokumentów i nie przedstawiła związanych z tym dowodów i okoliczności, które pozwalałyby Sądowi na dokonanie oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. I tak, do wniosku nie załączono chociażby zestawienia posiadanych składników majątkowych, deklaracji podatkowych za ostatnie lata podatkowe czy też wyciągów z rachunków bankowych. Co więcej, Skarżąca, wskazując jakie wraz z mężem ponosi miesięczne obciążenia finansowe, nie udokumentowała, a nawet nie wskazała, jakie osiąga miesięczne dochody lub jakie posiada źródła przychodów.
W konsekwencji okoliczności, na które powołuje się Skarżąca nie zostały w ocenie Sądu w żaden sposób uprawdopodobnione. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że Skarżąca nie wykazała zajścia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Końcowo podkreślić także należy, iż przymusowe egzekwowanie zaległości podatkowych, powodujące ze swej istoty dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inaczej mówiąc, nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji Skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonych kwot (por.: postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1562/11).
Mając na uwadze powyższe okoliczności i rozważania Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.