Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 listopada 2015 r. referendarz sądowy przyznał Skarżącej I.J. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego, którym wyznaczony został K.Z.. Ten w dniu 25 stycznia 2016 r. zapoznał się z aktami sprawy. Wyrokiem z 9 maja 2016 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącej. Odpis sentencji tego wyroku doręczono jej pełnomocnikowi w dniu 27 maja 2016 r. Pismem z 1 czerwca 2016 r. wniósł on o sporządzenie uzasadnienia wspomnianego wyroku, które zostało mu doręczone 3 sierpnia 2016 r. Pismem z 27 sierpnia 2016 r. pełnomocnik sporządził skargę kasacyjną.
Następnie w piśmie z 28 września 2016 r. zwrócił się o przyznanie "wynagrodzenia tytułem poniesienia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej" za reprezentację przed Sądem I instancji. W piśmie z tej samej daty wniósł także o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony (...) doradca podatkowy (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności (...) doradców podatkowych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego doradcą podatkowym ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153; dalej jako: "rozporządzenie").
Zawarte w pismach z 28 września 2016 r. wnioski pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia należało rozpoznać jedynie w części dotyczącej reprezentacji Skarżącej przed Sądem I instancji. Orzeczenie o wysokości wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w postępowaniu kasacyjnym możliwe bowiem będzie dopiero po zakończeniu tego postępowania.
Z akt sprawy wynika, że w postępowaniu w I instancji pomoc prawna z urzędu sprowadzała się do zapoznania się z aktami oraz zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 240 zł, co wynika z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, nie zaś należność pieniężna. Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.