Uzasadnienie
K.W. (dalej zwana "Skarżącą") wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie ustalenia wymiaru zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2019 r.
Następnie Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 10 marca 2020 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy ww. postanowienie.
W dniu 7 października 2020 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi.
W odpowiedzi Skarżąca złożyła ponownie wniosek o prawo pomocy.
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2021 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił zmiany postanowienia z dnia 10 marca 2020 r. Postanowienie starszego referendarza sądowego zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2021 r.
Wobec powyższego w dniu 27 grudnia 2021 r. Skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 18 września 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca została poinformowana, że kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania, we wskazanym przez Sąd terminie. A ponadto na prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego nie przysługują środki odwoławcze.
Pismem z dnia 19 stycznia 2022 r. Skarżąca ponownie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 1 lutego 2022 r. nie nadano biegu wnioskowi Skarżącej o zwolnienie z kosztów sadowych. Ponowny wniosek Skarżącej zakwalifikowano jako nadużycie praw procesowych służących przedłużeniu postępowania w sprawie.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka listowa polecona zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została doręczona Skarżącej 12 stycznia 2022 r. (k. 45).
W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych na 3 lutego 2022 r. nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżąca została wezwana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia.
Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczone zostało Skarżącej – 12 stycznia 2022 r. Należy zauważyć, że w zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie.
Wobec doręczenia wezwania 12 stycznia 2022 r. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał 19 stycznia 2022 r.
Z zapisów w rejestrze sądowym wynika, że do 3 lutego 2022 r. wpisu nie uiszczono.
Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Sąd stwierdził, że w sprawie niniejszej zaistniała przesłanka przewidziana w tym przepisie. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.