Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 września 2023 r. Skarżący P.L. wniósł do tut. Sądu skargę na interpretację indywidualną opisaną w sentencji niniejszego postanowienia. Skarga została podpisana przez pełnomocnika Skarżącego - doradcę podatkowego S.F.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2023 r., wezwano pełnomocnika Skarżącego - doradcę podatkowego S.F. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: P.p.s.a.).
Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 7 listopada 2023 r.
W zakreślonym terminie, przy piśmie z dnia 13 listopada 2023 r., pełnomocnik nadesłał dokument, w którym doradca podatkowy M.K., na podstawie pełnomocnictwa z dnia 16 sierpnia 2023 r. do reprezentowania P.L., udziela pełnomocnictwa doradcy podatkowemu S.F. "do samodzielnego reprezentowania Spółki".
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2023 r. tut. Sąd zwrócił się do organu administracji publicznej - Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o udzielenie informacji, czy do skargi P.L. z dnia 29 września 2023 r. zostało dołączone pełnomocnictwo z dnia 16 sierpnia 2023 r. udzielone przez Skarżącego P.L. doradcy podatkowemu M.K.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu organ wyjaśnił, że strona pomimo wskazania w skardze z dnia 29 września 2023 r., że jednym z załączników jest pełnomocnictwo, to jednak tego pełnomocnictwa nie załączyła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Wykazanie umocowania do działania przed sądem administracyjnym poprzez złożenie pełnomocnictwa jest konieczne dla przyjęcia prawidłowej reprezentacji strony skarżącej przez pełnomocnika przed sądem i jego uprawnienia do podejmowania czynności w jej imieniu. Wymieniony dokument stanowi wymóg formalny pisma (skargi) w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., czyli na wezwanie przewodniczącego w terminie 7 dni. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego, poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu pełnomocnictwa w wyznaczonym terminie, obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Na gruncie niniejszej sprawy wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 7 listopada 2023 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 14 listopada 2023 r. zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i 2 P.p.s.a. Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie uzupełnienia braków formalnych, a także o skutkach niezastosowania się do wezwania, pełnomocnik Skarżącego do dnia dzisiejszego nie uzupełnił braków formalnych skargi w postaci złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Z nadesłanego w dniu 13 listopada 2023 r. pełnomocnictwa wynika bowiem upoważnienie dla doradcy podatkowego S.F. do działania w imieniu Spółki, tymczasem w niniejszej sprawie stroną skarżącą jest osoba fizyczna P.L. Ponadto pełnomocnictwo to zostało udzielone przez doradcę podatkowego M.K., który powoływał się na pełnomocnictwo udzielone mu przez Skarżącego w dniu 16 sierpnia 2023 r. Pełnomocnictwo dla doradcy podatkowego M.K., jak ustalił Sąd, nie zostało dołączone do skargi, ani nie zostało nadesłane w terminie do uzupełnienia braków skargi. Wobec tego nie można uznać, iż doradca podatkowy S.F. wykazał umocowanie do działania w imieniu Skarżącego.
W tym stanie rzeczy Sąd był zobowiązany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.