Uzasadnienie
Referendarz sądowy ustanowił Z. A. adwokata z urzędu (postanowienie z 15/11/2013 r).
Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z 27/12/2013 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. A. H..
Pełnomocnik z urzędu, na rozprawie 7/5/2014r. zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej.... oraz oświadczył, ze należne opłaty nie zostały mu uiszczone.
Następnie sporządził skargę kasacyjna z 9 lipca 2014 r., oddaloną przez NSA na rozprawie w dniu 26 października 2016 r., na której pełnomocnik z urzędu ponowił wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (k. 104 akt sadowych).
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.z 2016 r. poz 718 - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz udział w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji.
O udzieleniu pomocy prawnej w sprawie referendarz sądowy wnioskuje z faktu osobistego uczestnictwa w rozprawach przed Sadami obu instancji pełnomocnika z urzędu.
W sprawie nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia, ponieważ przed sądem jest rozstrzygnięcie w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania podania.
Z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. Ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2016, poz. 1714) wynika, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Również z § 22 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. Ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015, poz 1801) wynika, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Z § 23 wynika natomiast, że rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016, dlatego należy do oceny wniosku o przyznanie wynagrodzenia stosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r, poz. 461 ze zm).
Sztywne zasady wynagradzania pełnomocnika z urzędu zostały przewidziane w § 18 ust. 1 pkt 1 li a, b, c oraz pkt 2 lit a, b, c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r, poz. 461 ze zm), a odstępstwo od nich może nastąpić w ściśle określonych przypadkach.
W niniejszej sprawie nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia, zatem za reprezentowanie strony w I instancji należy się kwota 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit c). Natomiast za sporządzenie skargi kasacyjnej i udział w rozprawie przed NSA należy się kwota 180 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit b): razem (w sumie) 420 zł. Należny podatek wnosi 96,60 zł (23 %). Z uwagi na to, ze kwota 240 zł została już przyznana postanowieniem z 9/5/2014 r., należało obecnie przyznać brakującą kwotę 180 zł wraz z podatkiem VAT w wysokości 41,40 zł.
Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.