Uzasadnienie
W wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF K. S. ("Skarżący", "Wnioskodawca") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z dniem 2 kwietnia 2013 r. rozwiązano z nim umowę o pracę z przyczyn leżących po stronie zakładu pracy. Skarżący ma [...] lat i z uwagi na brak ofert pracy jest osobą bezrobotną z prawem do zasiłku. Zasiłek ten stanowi źródło utrzymania Skarżącego i jego żony. Żona Wnioskodawcy od dłuższego czasu jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności ani żadnych wartościowych ruchomości, w tym samochodu. Jedynym majątkiem Wnioskodawcy jest dom jednorodzinny o pow. ok. 130 m², który małżonkom zapisał teść Skarżącego. Zasiłek w wysokości 850 zł netto musi wystarczyć na miesięczne utrzymanie Wnioskodawcy i jego żony. W stosunku od Skarżącego prowadzona jest egzekucja.
Do wniosku Skarżący załączył zawiadomienie o zajęciu oraz tytuł wykonawczy, z których wynika, że należność dochodzona przez organ podatkowy wynosi ponad 3,5 mln zł. Wnioskodawca nadesłał również wypowiedzenie umowy o pracę, decyzję o uznaniu Skarżącego za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku oraz zeznanie podatkowe małżonków za 2012 r., z którego wynika, że za ten rok żona Skarżącego nie uzyskała żadnych przychodów, a przychody Skarżącego ze stosunku pracy wyniosły 18.000 zł.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej - P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że sytuacja finansowa Skarżącego jest trudna. Skarżący wraz z żoną utrzymują się jedynie z zasiłku dla bezrobotnych przyznanego Wnioskodawcy. Ich miesięczny dochód wynosi ok. 850 zł. Dochód ten w całości przeznaczany jest na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący nie posiada oszczędności, ani żadnego majątku. Ponadto, w związku z zaskarżoną decyzją orzekającą o solidarnej odpowiedzialności Wnioskodawcy jako członka zarządu za zaległości spółki, prowadzone jest w stosunku do niego postępowanie egzekucyjne.
W związku z powyższym, zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych, do których na tym etapie postępowania zaliczyć należy wpis od skargi w wysokości 500 zł.
Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem aktualnie trudnej sytuacji materialnej Skarżącego.
Jednocześnie jednak referendarz sądowy zauważa, że zgodnie z art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.