Uzasadnienie
Skarżąca – E. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2007 r.
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki listowej, zawierającej zaskarżoną decyzję wynika, że doręczono ją Skarżącej w dniu 1 czerwca 2012 r. (karta nr 166 akt administracyjnych).
Skarga na powyższą decyzję nadana została w Urzędzie Pocztowym W. [...] w dniu 4 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego – karta nr 13 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zarówno zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.
Należy następnie wskazać, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy uznać trzeba, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, na decyzję doręczoną Skarżącej w dniu 1 czerwca 2012 r., rozpoczął bieg 2 czerwca 2012 r. i upłynął 2 lipca 2012 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a., który to przepis odsyła w tym zakresie do przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2 tego przepisu. Stosownie zaś do art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz.
93) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W myśl natomiast art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Jak wskazano wyżej Skarżąca nadała przesyłkę listową, zawierającą skargę, w dniu 4 lipca 2012 r., co oznacza, że złożyła skargę z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.