Uzasadnienie
Skarżąca – V. S.A. z siedzibą w P. wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z 21 kwietnia 2016 r. zawieszające postępowanie sądowe.
Następnie pismem z 9 maja 2016 r. skarżąca cofnęła przedmiotowe zażalenie i wniosła o umorzenie postępowania zażaleniowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Postępowanie zażaleniowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej – "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Na podstawie art. 193 P.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.
Stosownie do treści art. 195 § 3 P.p.s.a., jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie.
W związku z tym, że skarżąca skutecznie cofnęła złożone zażalenie na postanowienie Sądu z 21 kwietnia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie zażaleniowe na podstawie art. 195 § 3 w zw.
z art. 161 § 1 pkt 1 i art. 197 § 2 P.p.s.a.