Uzasadnienie
Skarżący – P.J. pismem z 28 lipca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaną przez Ministra Finansów w dniu 6 maja 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Przy piśmie z 25 sierpnia 2015 r. Minister Finansów nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie interpretację indywidualną z dnia 25 sierpnia 2015 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."). W interpretacji z dnia 25 sierpnia 2015 r. Minister Finansów uwzględnił w całości ww. skargę Skarżącego z 28 lipca 2015 r. i zmienił zaskarżoną interpretację indywidualną z dnia 6 maja 2015 r., uznając stanowisko Skarżącego zawarte we wniosku za prawidłowe. Interpretację wydaną w wyniku uwzględnienia skargi, doręczono pełnomocnikowi Skarżącego 31 sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa, co też w niniejszej sprawie Minister Finansów uczynił, wydając w dniu 25 sierpnia 2015 r. interpretację zmieniającą interpretację indywidualna z 6 maja 2015 r. w ten sposób, że uznał stanowisko Skarżącego zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej za prawidłowe. Na skutek powyższego organ wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżoną interpretację indywidualną z dnia 6 maja 2015 r.
Wydanie przez organ kolejnej interpretacji w trybie tzw. autokontroli, czyli uwzględniającej w całości skargę do Sądu, powoduje, że skarga ta traci pod względem merytorycznym swój byt. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i na podstawie przepisów art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. podlega umorzeniu.
Ponadto wskazać należy, że uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje Skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych zalicza się uiszczony wpis od skargi (200 zł), wynagrodzenie doradcy podatkowego (240 zł) i inne udokumentowane wydatki pełnomocnika (opłata skarbowa od pełnomocnictwa). O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).