Uzasadnienie
Skarżąca P.K. na urzędowym formularzu PPF, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Powołał się na to, że: - nie jest obecnie w stanie ponieść kosztów sądowych; - nie posiada żadnych nieruchomości oraz wartościowych ruchomości. Natomiast posiada zadłużenie względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz na karcie kredytowej 4.000 zł. Załączyła wyciąg z rachunku z karty kredytowej ze wskazaną minimalną kwotą do zapłaty (702 zł) Skarżąca oświadczyła nadto, że utraciła płynność finansową na skutek wykonania zarządzenia w przedmiocie zajęcia zabezpieczenia rachunku bankowego.
W wykonaniu wezwania referendarza sadowego wskazała, że: - "tato przekazuje skarżącej kwotę ok 200 zł, mama ok 100 zł"; - osoba, z którą Skarżąca zamieszkuje opłaca rachunki za mieszkanie i wyżywienie.
Nadto, w piśmie z 18/3/2016 r przekazała kalkulację kosztów życia.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 powołanej ustawy, czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika.
W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Na obecnym etapie postępowania kwota wpisu sądowego d skargi kasacyjnej jest jedynym kosztem, do którego uiszczenia Skarżąca była zobowiązana. I chociaż przyszłe ewentualne koszty postępowania mogą być przedmiotem rozpoznania kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, to zauważyć bowiem należy, że sytuacja materialna Skarżącej pozostaje stabilna i niezmieniona od czasu ostatniego badania jej wniosku o przyznanie prawa pomocy, kiedy przyznano jej zwolnienie od wpisu od skargi.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Zdaniem referendarza sądowego, stwierdzony i zadeklarowany fakt braku stałych dochodów oraz fakt stałego korzystania z pomocy osób najbliższych świadczy o niemożności wygospodarowania środków na poczet nawet wymagalnych kosztów postępowania (wpis w kwocie niespełna 1000 zł) – zwłaszcza, ze w niezmienionym stanie faktycznym przyznano już skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi. Co więcej, wydaje się, ze brak symptomów, z których można by wnosić o przyszłej, rychłej poprawie sytuacji strony, stąd nieograniczanie rozstrzygnięcia do wpisu od skargi kasacyjnej.
Dlatego, referendarz sądowy, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.