Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 grudnia 2011 r. I. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej jako Skarżąca) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki. Skarga została podpisana przez W. S.. jako pełnomocnika Skarżącej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2012 r. pismem z dnia 3 lutego 2012 r. wezwano W. S., który podpisał skargę jako pełnomocnik do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie:
- - oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
- - oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia (np.. wyciąg z rejestru sądowego).
Ponadto W. S. został wezwany do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika, która z przesłanek wymienionych w art. 35 § 2 dotyczy jego osoby.
Powyższe wezwania W. S. otrzymał w dniu 9 lutego 2012r.
(k. 13 akt sądowych).
W dniu 16 lutego 2012 r. (data nadania pocztowego) Skarżąca złożyła pismo procesowe, w którym poinformowała, iż dotychczasowy Prezes Zarządu I. P. został odwołany ze stanowiska, zaś W. S. został powołany na to stanowisko. Trwa procedura rejestrowa w KRS. Skarżąca ponadto podtrzymała dotychczasowe stanowisko oraz wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z art. 29 p.p.s.a. wynika natomiast, że osoby, o których mowa w art. 28 mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. Z art. 31 § 3 p.p.s.a. wynika, że jeżeli braków powyższych nie można uzupełnić, albo nie zostały uzupełnione w wyznaczonym, terminie, sąd zniesie postępowanie w zakresie jakim jest ono dotknięte brakami, i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie.
Sąd wskazuje ponadto, że z treści art. 37 § 1 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Przepis art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi też, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi ma formę postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Sąd stwierdza, iż podający się za pełnomocnika Skarżącej W. S. nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi, tj. nie nadesłał do Sądu oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi jak również nie nadesłał dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Skarżącej w dacie jego udzielenia.
Należy podkreślić, iż za prawidłowe uzupełnienie braków formalnych skargi nie mogły być uznane wyjaśnienia Skarżącej zawarte w piśmie z dnia 16 lutego 2012 r., gdyż nie zostały poparte żadnymi dokumentami, które mogłyby wskazywać na umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnictwo stwierdzające umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu Skarżącej powinno być ważne na dzień podpisania skargi. W. S. nie nadesłał pełnomocnictwa spełniającego powyższy wymóg.
W rozpoznawanej sprawie w sposób prawidłowy wezwano W. S. do uzupełnienia braków formalnych skargi. W zarządzeniu zawarto również pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi.
Jak wcześniej wskazano wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone podającemu się za pełnomocnika Skarżącej W. S. w dniu 9 lutego 2012 r. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął zatem w dniu 16 lutego 2012 r. (czwartek).
W wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
W tym stanie rzeczy, Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji.