Uzasadnienie
W dniu 1 sierpnia 2008 r. (data prezentaty) za pośrednictwem organu podatkowego, D. S. zwana dalej "skarżącą" wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie odmowy umorzenia podatku od spadków i darowizn. W zaskarżonej decyzji zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W., w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru powyższą decyzję doręczono stronie 30 czerwca 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej powoływana jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że termin do wniesienia skargi upływał, uwzględniając art. 83 § 2 p.p.s.a., z dniem 30 lipca 2008 r. (środa). Skargę złożono za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W., a więc z zachowaniem trybu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a., zatem za datę wniesienia skargi, zgodnie z datą prezentaty należało uznać dzień 1 sierpnia 2008 r. (piątek), tj. dzień w którym skarżąca osobiście złożyła skargę w kancelarii organu podatkowego.
Przyjęcie takiego stanowiska oznacza, że strona, nie czyniąc zadość prawidłowemu pouczeniu w zaskarżonej decyzji, wniosła skargę z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.