Uzasadnienie
Pismem z 18 października 2022 roku, spółka B. sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej także, jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także, jako: "Sąd") skargę na interpretację indywidulaną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 września 2022 r. nr 0114-KDIP1-2.4012.364.2022.1.PC w zakresie podatku od towarów i usług.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 20 grudnia 2022 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, oryginału lub prawidłowo (zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym) poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed WSA w Warszawie lub wojewódzkimi sądami administracyjnymi oraz oryginału lub prawidłowo poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa dla dor. pod. J.N. poprzez oznaczenie miejsca sporządzenia poświadczenia.
Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 28 grudnia 2022 r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia wskazane braki formalne skargi nie zostały usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Skarga złożona w tej sprawie została podpisana przez doradcę podatkowego J.N. Do skargi nie został załączony dokument pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że wskazany doradca podatkowy został umocowany - przez osobę/osoby uprawnione do występowania przed sądem administracyjnym w tej sprawie. Odpowiadając na wezwanie Sądu, pełnomocnik w dniu 10 listopada 2022 r., przedłożył odpis pełnomocnictwa, jednakże nie został on prawidłowo poświadczony za zgodność z oryginałem – brak było oznaczenia miejsca sporządzenia poświadczenia. Wobec powyższego, Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 20 grudnia 2022 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, oryginału lub prawidłowo (zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym) poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed WSA w Warszawie lub wojewódzkimi sądami administracyjnymi oraz oryginału lub prawidłowo poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa dla dor. pod. J.N. poprzez oznaczenie miejsca sporządzenia poświadczenia.
Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym, doradca podatkowy ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis doradcy podatkowego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) doradca podatkowy stwierdza to w poświadczeniu.
Podkreślić należy, że niespełnienie któregokolwiek z określonych w tym przepisie wymagań sprawia, że poświadczenie nie ma ustawowo wymaganych cech, wobec czego nie jest wierzytelne.
Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z 14 grudnia 2022 r. (I FZ 278/22), że ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika powinno być gwarancją dla strony, iż będzie należycie reprezentowana w toczącym się postępowaniu. Za błędy i zaniechania pełnomocnika ustanowionego w sprawie odpowiedzialność ponosi jego mocodawca. Mocodawca – w tym przypadku Skarżąca ponosi, więc ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swego pełnomocnika.
Z uwagi na odrzucenie skargi, Sąd zwrócił stronie skarżącej wpis od skargi, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.