Uzasadnienie
Skarżąca – R. sp. z o.o., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za grudzień 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w art. 52 § 2 p.p.s.a. Jeśli ustawodawca przewidział środek zaskarżenia w odniesieniu do sprawy załatwianej przez organ pierwszej instancji w drodze postanowienia, jednym z warunków dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wcześniejsze skuteczne zaskarżenie takiego postanowienia w postępowaniu administracyjnym.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że Skarżąca wniosła skargę na postanowienie z dnia [...] marca 2015 r. wydane w pierwszej instancji przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za grudzień 2014 r. Postanowienie to zawierało prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia zażalenia, w trybie art. 274b § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) - dalej "O.p.", do Dyrektora Izby Skarbowej w W. (karta nr 14 akt administracyjnych).
Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby Skarżąca z powyższego prawa skorzystała, wnosząc zażalenie na powyżej opisywane postanowienie. Stwierdzić należy więc, że Skarżąca nie zaskarżyła skutecznie postanowienia organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2015 r. w postępowaniu administracyjnym. Nie wyczerpała zatem środków zaskarżenia - zgodnie z dyspozycją art. 52 § 2 p.p.s.a. - co powoduje, że skarga Skarżącej do sądu administracyjnego na opisane powyżej postanowienie jest niedopuszczalna.
Podkreślić również należy, że treść przytoczonych przepisów oznacza, że Skarżąca niezadowolona ze stanowiska organu powinna skorzystać ze wskazanego w orzeczeniu środka zaskarżenia w postaci zażalenia, zamiast występować z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które jest zupełnie innym środkiem zaskarżenia i nie może być stosowane w sposób zamienny. Wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa zamiast złożenia zażalenia powoduje bowiem, że nie zostaje zachowany właściwy odwoławczy tryb administracyjny. Wniesienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na postanowienie organu pierwszej instancji z pominięciem rozpoznania sprawy przez administracyjny organ odwoławczy na skutek prawidłowo wniesionego środka odwoławczego - zażalenia, należy uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.