Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] września 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 2458/08 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej M. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Pełnomocnikiem z urzędu Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego S. D.. W dniu 25 listopada 2008 r. skarżąca umocowała pełnomocnika do reprezentowania jej przed sądami administracyjnymi.
Na rozprawie w dniu 21 stycznia 2009 r. S. D. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 2 lutego 2009 r. oddalił skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 212, poz. 2075, dalej - "rozporządzenie").
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna. Wpis sądowy ma charakter wpisu stałego i jego wysokość została określona na podstawie §2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
Stosownie do §3 ust. 1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 2 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego.
Z kolei, na mocy §2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna -240 zł.
Do wyliczonego w ten sposób wynagrodzenia doliczona zostaje kwota 17 zł uiszczona przez pełnomocnika tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Jak stanowi bowiem §3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. W sprawie niniejszej doradca podatkowy S. D. udokumentował poniesienie opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (k. 95).
W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.