Uzasadnienie
Skarżąca R. H. zwróciła się na urzędowym formularzu o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując, że jest osobą niepracującą. Jedynym źródłem utrzymania jej dwuosobowej rodziny jest wynagrodzenie męża w kwocie ok. 1.000 zł. Do majątku Skarżąca zaliczyła dom i wieczystą dzierżawę gruntu na którym jest on posadowiony. Przedłożyła zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach męża.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca wyjaśniła, że nie jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna. Poza domem i dzierżawą Skarżąca posiada jeszcze budynek gospodarczy, garaż, magazyn. Z pensji męża komornik potrąca ratę kredytu bankowego w kwocie 100 zł. Dodatkowo Skarżąca spłaca raty podatku na jakie rozłożono jej sporną należność. Rata wynosi ok. 400 zł, na dowód czego przedstawiła pokwitowanie wpłaty. Przesłała także rachunek za energię elektryczną i wodę z kanalizacją, zeznania podatkowe, wyciągi z rachunku bankowego męża.
Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z brzmienia tego przepisu jednoznacznie wynika, że ciężar dowodu w zakresie przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie. Wobec tego pochodzące od niej informacje na temat jej możliwości płatniczych, powinny być na tyle szczegółowe, by możliwa była ocena rzeczywistej kondycji finansowej strony.
Z informacji udzielonych przez Skarżącą wynika, że wraz z mężem utrzymuje się z jego wynagrodzenia, które wynosi ok. 1.000 zł. Co prawda Skarżąca nie wymieniła innych - niż opłaty za energię elektryczną i wodę - wydatków, niemniej same te opłaty oraz rata spornego podatku pochłaniają znaczną część domowego budżetu. Skarżąca przedstawiła mianowicie rachunki, z których wynika, że w styczniu i lutym 2011 r. za energię elektryczną i wodę zapłaciła ok. 600 zł. Dodatkowo Skarżąca reguluje raty podatku w wysokości 383 zł.
W świetle tych danych uznać zatem należało, iż Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie - bez pomocy państwa - sfinansować swojego udziału w niniejszym postępowaniu. Z tych też względów referendarz sądowy zdecydował o przyznaniu jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Na tym etapie postępowania jest to bowiem jedynym wymagany koszt sądowy.
W tej sytuacji na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.