Uzasadnienie
Skarżąca S. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2012 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym ze sprzedaży nieruchomości za 2010 r. W skardze, Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto Skarżąca leczy się z uwagi na depresję, a przystąpienie do wykonania decyzji w formie przymusu administracyjnego może prowadzić u Skarżącej do pogłębienia się choroby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do unormowań art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Przepis ten nie wypowiada się w kwestii szczegółowych przesłanek, których zaistnienie uzasadniałoby podjęcie decyzji, stwierdza jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić zwłaszcza wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Artykuł 61 § 3 P.p.s.a daje Sądowi możliwość wstrzymania aktów lub czynności, natomiast możliwe do wstrzymania są wyłącznie zaskarżone akty (podkreślenie własne Sądu) wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Jednakże nie każdy akt organu administracji ma charakter wykonalny. W szczególności zaś nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Natomiast w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję odmawiającą rozłożenia na 48 rat zapłaty zaległości podatkowej. Decyzja ta nie nakłada na jej adresata (Skarżącą) żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej.
Skoro zaskarżona decyzja nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.