Uzasadnienie
K.K. (dalej: Skarżący) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2020r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2015r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2020r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Powyższe wezwanie, pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej to wezwanie w dniach 13 i 21 stycznia 2021r., nie zostało odebrane przez Skarżącego. W związku z powyższym przesyłka zawierająca ww. wezwanie została uznana za doręczoną z dniem 27 stycznia 2021r. na podstawie art. 73 § 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.").
Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżący nie wskazał wartości przedmiotu sporu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 215 § 1 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada na stronę wszczynającą postępowanie obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem od pism składanych w tego rodzaju sprawach pobierany jest wpis stosunkowy, obliczany w proporcji do wartości podanej przez stronę. Wartością przedmiotu zaskarżenia może być, w zależności od okoliczności sprawy, pełna wysokość należności pieniężnej określonej w zaskarżonym akcie, jej część, a także inna kwota, której wysokość kwestionuje strona. Niedochowanie wymogu określenia tej wartości stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 P.p.s.a. W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Według art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu sporu. Należy zauważyć, że w wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia braków formalnych w terminie.
Wezwanie to zostało uznane za doręczone skutecznie Skarżącemu na podstawie art. 73 P.p.s.a., statuującego instytucję doręczenia zastępczego.
Zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3).
Z kolei w myśl art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, które to doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Skuteczność i doręczenia w trybie art. 73 P.p.s.a. nie budzi wątpliwości bowiem przesyłka była dwukrotnie awizowana (13 i 21 stycznia 2021r.), doręczyciel zaznaczył na potwierdzeniu odbioru, gdzie umieścił zawiadomienie o przesyłce dla adresata (w pocztowej skrzynce oddawczej), przesyłka została zwrócona 29 stycznia 2021r. z uwagi na jej niepodjęcie w terminie. W związku z tym przesyłkę zawierającą ww. wezwanie należało uznać za doręczoną z dniem 27 stycznia 2021r. na podstawie art. 73 § 1 i 4 P.p.s.a.
Dokonanie doręczenia w tym trybie wyznaczyło Skarżącemu początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej, którą w niniejszej sprawie było podanie wartości przedmiotu sporu.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżący, pomimo prawidłowego wezwania, nie wskazał wartości przedmiotu sporu, czyli nie uzupełnił braków formalnych skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.