Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 sierpnia 2005 r. J. M. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty różnicy podatku od towarów i usług do zwrotu na rachunek bankowy oraz do przeniesienia na następny miesiąc
Pismem z dnia 20 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i nadesłanie odpisu skargi oraz do uiszczenia należnego w sprawie wpisu sądowego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu, jak również nieusunięcie braków formalnych skargi, spowoduje jej odrzucenie.
Ze znajdującego się w aktach sądowych "Potwierdzenia odbioru" (karta nr 10 akt sądowych) wynika, że wezwanie zostało doręczone na adres Skarżącego w dniu 23 września 2005 r. Odbiór wezwania pokwitowała osoba uprawniona do odbioru przesyłki (żona Skarżącego).
W dniu 30 września 2005 r. (data stempla pocztowego na kopercie – karta nr 15 akt sadowych) Skarżący przesłał odpis skargi i jednocześnie zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, podając wartość przedmiotu zaskarżenia (13.371 zł).
Postanowieniem z dnia 3 listopada 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 2476/05 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez Skarżącego zakresie. Ze znajdującego się w aktach sądowych "Potwierdzenia odbioru" (karta nr 43 akt sądowych) wynika, że powyższe postanowienie zostało doręczone na adres Skarżącego w dniu 10 listopada 2005 r. Odbiór wezwania pokwitował Skarżący osobiście.
Pismem z dnia 7 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał Skarżącego ponownie do uiszczenia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, wpisu sądowego w kwocie 401 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres Skarżącego w dniu 12 grudnia 2005 r. Odbiór wezwania pokwitowała osoba uprawniona do odbioru przesyłki (żona Skarżącego).
W rejestrze dochodów budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na dzień 10 stycznia 2006 r. nie stwierdzono wpływu kwoty 401 zł z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia wezwano.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Według art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga.
Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie w piśmie skierowanym do Skarżącego w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia należnego wpisu. Wezwanie do dokonania tych czynności, zawierające pouczenia o skutkach ich niewykonania, doręczone zostało na wskazany w skardze adres korespondencyjny do rąk osoby upoważnionej do odbioru korespondencji, co znajduje odzwierciedlenie w "Potwierdzeniu odbioru" wezwania.
Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu zaczął więc biec w dniu 13 grudnia 2005 r. i upłynął z dniem 19 grudnia 2005 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że we wskazanym wyżej terminie Skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego.
Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.