Uzasadnienie
Interpretacją indywidualną z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] Minister Finansów zmienił wydaną na wniosek H. S. (dalej: Skarżąca) interpretację indywidualną z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W treści uzasadnienia Organu zawarł pouczenie o możliwości zaskarżenia przedmiotowej interpretacji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym Skarżąca dowiedziała się lub mogła dowiedzieć się o wydaniu interpretacji.
Pismem z 20 sierpnia 2010 r. Skarżąca wniosła skargę na powyższą interpretację indywidualną.
Jak wynika z akt administracyjnych, powyższa skarga wniesiona została bez uprzedniego wezwania Organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej "ustawa") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...).
Stosownie zaś do treści art. 52 § 3 ustawy, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Jak wynika z dyspozycji art. 52 § 3 ustawy, przepis ten formułuje warunek dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną - wyczerpanie toku instancji przez wezwanie organu, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa oraz skierowanie tego wezwania do organu w określonym w ustawie terminie.
Tym samym zaniechanie wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, co miało miejsce w realiach niniejszej sprawy, oznacza niespełnienie warunku wniesienia skargi w tej sprawie, a w konsekwencji czyni ją niedopuszczalną.
Z powyższych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy należało orzec, jak w sentencji.