Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 listopada 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej – E.M. prawo pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Pismem z 21 lutego 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata – N.K. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej.
W dniu 27 marca 2014 r. pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy.
Na rozprawie w dniu 4 czerwca 2014 r. pełnomocnik poparła skargę oraz wniosła o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczyła, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wyrokiem z 4 czerwca 2014 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowania przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentowała skarżącą przed Sądem I instancji. Dlatego też, wynagrodzenie dla pełnomocnika należało obliczyć na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 461, dalej - "rozporządzenie"), w którym ustawodawca uzależnił wysokość stawki od wartości przedmiotu sprawy.
W niniejszym postępowaniu wartość przedmiotu sprawy wynosi 161 zł, zatem, zgodnie z § 6 pkt 1, stawkę należało określić na kwotę 60 zł, powiększoną stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23%.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.