Uzasadnienie
Skarżący W.R. wniósł w niniejszej sprawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych, zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej, zawierającej zaskarżone postanowienie wynika, że doręczono ją pełnomocnikowi strony skarżącej 29 września 2020 r. Natomiast skarga na powyższą decyzję została nadana w urzędzie pocztowym, 28 grudnia 2020 r. (data stempla pocztowego – karta nr 94 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zarówno zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.
Należy w tym miejscu zauważyć, że postanowienie organu zawiera prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy uznać trzeba, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, za pośrednictwem organu, na postanowienie z [...] września 2020 r. doręczonego pełnomocnikowi strony skarżącej 29 września 2020 r., rozpoczął bieg 30 września 2020 r. i upłynął z 29 października 2020. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a., który to przepis odsyła w tym zakresie do przepisów prawa cywilnego. Stosownie zaś do treści art. 111 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Stosownie natomiast do art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Jak wskazano powyżej, Skarżący nadał przesyłkę listową zawierającą skargę 28 grudnia 2020 r., co oznacza, że złożył skargę z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.